kamp yaptık biz

Biliyorum, bir haftadır yeni bir maceramı okumak için can atarken bu sayfayı her kontrol edişinde yaşadığın hayal kırıklığı falan derken cümlenin başını unuttum. Evet sevgili okurum, anca kendime gelebildim sanırım. Geçen çarşamba günü Burgaz ada'da atelyedaşlarımla kamp yaptık. Ayıptır söylemesi, ateş yakmalardı, denize girmelerdi falan derken, bu berbat şehrin, iğrenç sıcağından ve durmayan tiksinç hareketliliğinden kurtulmanın verdiği rahatlatıcı etkinin dışında gayet yorucu bir kamp macerası oldu. Ateş yaktık, ama o ateş için odunları ve taşları taşıdık, denizde yüzdük, ama boğazın güçlü akıntısıyla boğuştuğumuz kadar, sonradan kendilerinin zehirli olduğunu öğrendiğimiz çikolata renkli denizanlarından da kaçtık. Bu arada geceleyin götüm kadar olan çadırda, 1.90lık yüce Kudret'in yanında ezilip büzülmektense, dışardaki bankın üstünde uyumayı akıllılık sanan şahsım olan bizzat ben, sabahın erken saatlerindeki dondurucu soğukla birlikte titreyerek uyandı. Kalan son 2 kibritimizi de, bir ateş yakmayı beceremeden harcadığımda, hayatımın en zor dakikaları beni kucaklamak için hazır bekliyordu. Neyse işte, ordan oraya koşa koşa ısıttım kendimi. Çaresizlik, böyle birşey olsa gerek okurcuğum.

O değilde, bak kaç gün oldu hala geçmedi. Böcek midir, sinek midir artık bilemeyeceğim ama, sağ elimin üstünü bir yaratık zihniyeti ısırma gereğinde bulunmuş. Tırsmaya başladım kırım kongo mudur diye ama olay mahalinde kene de yoktu. Isırıp kaçtı bence o yavşak kene. Ona buradan kene tezarühatını yapıyorum!

Burgaz Ada maceramızın çok seksi fotografları için durma, tıkla hadi;)

Son olarak kaydımı yayınlamadan önce, blog ustam Efecan ve sevgilisi Duygu'nun birinci yıldönümlerini kutlmak istedim. Nice senelere demeli...