Oluyor bazen böyle: Çok düşündüğün ve düşünerek kendini yorduğun sorunların birden çözülmesi gibi şeyler. Boşlukları doldurmak gibi oluyor yani ya da en azından bugün başıma bunun gibi bir olay geldi. Şöyle ki;
***
İstiyorum ki, bir yandan da harçlık dışında sürekli bir gelirim olsun. Çalışayım para kazanayım da, yok efendim atölyeymiş, yok malzemeymiş gibi masraflarımı kendim karşılayarak uygun şartları sağladıktan sonra bu seneki sergi planım için daha kaliteli hazırlanayım. Dedim: "Garsonluk, kasiyerlik falan mı yapsam?" Dediler: "Niye böyle işler düşünüyosun? Kendi alanınla ilgili olanakları değerlendirsene." Tabi daha mantıklı geliyor kulağa ama kalkıpta bir grafik ajansına ilüstratör olarak tercih edilecek niteliklerim olduğunu düşünmüyorum.
***
Bugün arkadaşlarımla eli yüzü düzgün bir kafede otururken bir arkadaşımız bizi boy-friend'iyle tanıştırdı. Ben bu arada yine her zamanki gibi boş bir an bulup defterime eskiz almıştım. Sonra bu eleman defterimi masada görüp çizdiklerime bakmak istedi. (izin verdim tabii haliyle) Bir süre inceledikten sonra artis artis bakıp dedi: "Napıyorsun sen?" Ben de eblek eblek bakıp, "Nasıl yani?" dedim, açıkladı: "N'apıyorsun, yani çalışıyor musun, okuyor musun?" Hiç te çekinmeden, daha okuduğumu iş aradığımı ve para kazanmak istediğimi anlattım. Kaş göz hareketleri yaptı bi süre düşünüyormuş efekti vermek için, önce ani bir çıkışla dedi: "Tamam o zaman ben sana iş buldum." Sonra bu teklifi merak etmemiz için bize süre tanıdı ve sessiz kaldı. E dayanamadık sorduk: "Hayırdır abi ne işiymiş?" diye, o da anlattı. Beni reklam şirketlerine storyboard sanatçısı olarak tanıtıp reklam piyasasına girmemi sağlayacakmış kendisi. Nasıl olsa hem bilmediğim yapmadığım iş değil diyerek, hem de çok ta üstelemiyormuş gibisinden bir tavırla "Eh peki abi sağolasın" dedim. Sonra başladım kafamda hesaplar yapmaya. Bu hesaplar sonucunda hem o artis lavuktan daha artis olamayacağımı, hem de daha rahat bir çalışma süreciyle yüksek meblağalara ulaşabilceğimi kafama soktuğumda masadaki muhabbet çoktan değişmişti. Dedim biraz daha güzel hayaller kurayım da bekleyeyim muhabbetleri bitsin. Sonra masada sessiz bir anı yakalayarak bu elemana dobra dobra açıldım: "Yalnız sen bana çok güzel şeyler söyledin be abi, bırakmam senin peşini ben kolay kolay.." Önce bir durdu, telefonunu aldı eline. Sanki ben onu arıyormuşum gibi yaparak: "Ne? Kim? Resim mi çiziyosun, ne stroyboard'u? Yok kardeşim tanımıyorum, yanlış numara"dedi ve telefonu yalancıktan kapattı. Espri yapıyormuş, ayıp olmasın diye güldük. Ben herkesten daha çok güldüm belki işe yarar da cidden benim için güzel bir iş ayarlar diye. Sonra birden ciddileşti ve "Bakarız ben önce onlarla konuşurum, sonra seninle iletişime geçerim." diye beni geçiştirerek yaradılış amacını gerçekleştirmeye yani "1 saatte ne kadar artislik yapabilirsin?" sorusunun cevabını aramaya devam etti. Ertesinde de dayanamayıp, evlere dağılmak üzere kalktık. Bu iş muhabbetini tekrar açmak istemediğimden ama bir yandan da buna engel olamadığımdan dolayı, üstü kapalı bir şekilde imalı imalı dedim:"Görüşmek üzere, çok memnun oldum."
***
Neyse onlardan ayrıldık taksiye bindik. Arkadaşlarım beni hemen uyarıp, o herifin ne kadar artis hatta düpedüz lavuğun önde gideni olduğundan bahsederek o yavşakla asla iş yapmamamı önerdiler. Ben ne kadar o adamla bir iletişim merakında olmadığımı, sadece bir gelir kapısı peşinde olduğumu anlatmaya çalışsam da onları ikna edemedim. Bir süre sessizlik oldu. Sonunda ne kadar o işe ihtiyacım olduğunu düşünsem de bari arkadaşlarımın gözünde alt tarafı bir iş için milletin ağzına bakan aptalın teki olmayayım diyerek"Tabii abi, hem ben hiç gelemem öyle triplere. Ulan denyo, sen bizim masamıza gelip artis artis tripler yap sonra bir de bana iş teklif et, hassiktir lan ordan, vs." diye saydırdım bu lavuğa. Onların bu keyfe keder eleştrilerini önemsemesem de her ihtimale karşı bu teklife bel bağlamamayı düşündüm. Zaten ben de birkaç kişiden rica etsem aynı insanlara ulaşıp birşeyler koparabilirim. Ama isteyemiyorum işte, garip bir durum. Yapamıyorum böyle şeyleri.
***
Yine de sonuç olarak, o kadar hayalini kurduktan sonra sonunda çizimlerimin ilgi görmesi on numara bir olaymış.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder