Okulumuzun bu meşhur yemeğiyle karnımızı doyurmuştuk o gün. Kimileri ona "poşet kebabı" der, kimileri de "poşette tavuk". Bir rivayete göre, bu tarif edilemez lezzet için okulumuza dışardan gelen öğrenciler bile oluyormuş. Eğer bu duyduklarım doğruysa, o öğrencilere bir çift lafım olacak. Bırakınlantavuğumuzu! Bu ne çakallıktır kardeşim, bu nasıl bir gözü dönmüşlüktür. Ben arkadaşımı okula almak için bile güvenlik görevlileriyle muhattap olmaya üşeniyorum, bu sözü geçen arkadaşlarımız ise bizim poşette tavuğumuzu yemek için bütün engelleri göze alabiliyor. Acaba tanımadığı onca insanlar arasında güzelim yemeğimizi yerken neler düşünüyor çok merak ediyorum. Neyse şaka bir yana, aşçılarımızın başı, başımızın tacı değerli Adem abimize çok teşekkür ediyorum, çünkü artık poşette tavuğumuz herkese yetecek şekilde yapılıyormuş ve bu sayede o gün kimse aç kalmıyormuş. O değil de poşette tavuğun yanında da tulumba tatlısı vardı. Acıktım sanki... Ayrıca merak ediyorum, 4 çeşit yemeğin fiyatı nasıl bir buçuk lira olabiliyor. Neyse ki ekonomik kriz, okulumuzun mutfağını vurmuyor. Zaten onun yerine başka krizler yaşıyoruz.
